مقایسه کیفی MCI و عایق های رطوبتی پایه قیری نظیر ایزوگام

عایق رطوبتی MCI در مقایسه با عایق های رطوبتیپایه قیر نظیر ایزوگام دارای مزایای ذیل می­باشد:

• مقاومت در برابر شرایط خورنده و انواع نمک­ها (Chemical Resistant) :

سیستم­های آب­بندی بر پایه قیر از جمله ایزوگام و قیرگونی عمدتاً در مقابل انواع نمک­ها و یون­های خورنده مقاوم نمی­باشند، در صورتی که آب­بندهای پایه پلیمری طراحی شده بر اساس فن ­آوری رزین­های اکریلیک از جمله عایق رطوبتی MCI  و عایق رطوبتی الیافدار RCI مقاومت بسیار خوبی در برابر شرایط خورنده از خود نشان می­دهند تا آنجا که می­توان از سیستم­های مذکور به جهت آب­بندی سازه­های مختلف در سیستم­های فاضلاب شهری نیز استفاده نمود.

• مقاومت در برابر اشعه ماورای بنفش (UV Resistant) :

سیستم آب­بندی MCI  و عایق رطوبتی الیافدار RCI بر خلاف سیستم­های سنتی بر پایه قیر  به واسطه حضور رزین­های اکریلیک، کاملا در برابر اشعه UV مقاوم می­باشد. لذا MCI قابلیت عملکرد به عنوان یک غشای نهایی کاملا آب­بند و بادوام را در فضاهایی مانند پشت بام و بالکن ساختمان­ها که در تماس مستقیم با نور خورشید هستند را دارد، در صورتی که عایق های رطوبتی بر پایه قیر نظیر انواع ایزوگام پس از مدت 2 الی 3 سال که در تماس با نور خوشید باشند به دلیل فروپاشی بنیان­های شیمیایی سیستم در اثر تابش اشعه UV دچار افت  کیفیت خواهند شد.

• چسبندگی بالا:

یکی از مشخصات فیزیکی عایق رطوبتی MCI چسبندگی بالای آن به انواع زیرآیندهای بتنی، سیمانی، سنگی، آجری و حتی گچی و فلزی می­باشد به طوری که چسبندگی این عایق رطوبتی به زیرآیندهای سیمانی و بتنی در حدود 1 تا 1/5 مگاپاسکال بوده که احتمال جداشدن سیستم آب­بندی را از زیرآیند بسیار سخت می­سازد. در صورتی که مسئله افت چسبندگی، طبله شدن و جداشدگی عایقهای رطوبتی قیری نظیر ایزوگام یکی از مشکلات عمده این گروه از عایقهای رطوبتی میباشد.

• قابلیت تنفس­ پذیری:

عایق های رطوبتی پایه قیری نظیر عایق رطوبتی پیش ساخته ایزوگام و سایر عایق های رطوبتی پیش ساخته مانن ژئوممبران ها، به هیچ عنوان اجازه تنفس به زیرآیند بتنی و سیمانی را نداده و در مناطق با رطوبت بالا به ویژه در شمال کشور، این امر یکی از دلایل عدم چسبندگی اینگونه از عایق­های رطوبتی به زیرکار می­باشد. چرا که رطوبت موجود در سازه در فصل گرم سال به صورت بخارات در پشت غشای آب ­بند محبوس شده و امکان خروج پیـــدا نمی­کند. در چنین شرایطی بخارات مذکور موجب تبله شدن و افت چسبندگی عایق رطوبتی گردیده و در نهایت کاهش عمر مفید سیستم آب­بندی را به دنبال خواهند داشت.

در صورتی که  عایق رطوبتی MCI با توجه به نوع طراحی فضاهای بین ذره­ای در غشای ایجاد شده، امکان تنفس به زیرآیند بتنی و سیمانی خود را داده و همین امر موجب افزایش چسبندگی سیستم به زیرآیند می­گردد و از تبله کردن غشای ایجاد شده جلوگیری می­نماید.

• 

  مقایسه کیفی عایق رطوبتی MCI و ایزوگام

   

• قابلیت پل زدن بر روی ترک­ها (Crack Bridging) :

عایق رطوبتی MCI دارای مزیتی به نام قابلیت پل زدن بر روی ترک­ها می­باشد. به طوری که در آزمایش اندازه ­گیری مقاومت کششی بر اساس استاندارد ASTM D412، می­تواند بین 30 تا 80 درصد افزایش طول را تحمل کنند. این در حالی است که بر اساس جداول مندرج در استاندارد ملی عایق­های رطوبتی پیش ساخته پایه قیری به شماره استاندارد ISIRI 3864 و ISIRI 3884 عایق­های رطوبتی پیش ساخته تنها با داشتن 40 درصد افزایش طول شرط لازم برای استاندارد را دارا خواهند بود.

• اجرای آسان:

عایق رطوبتی MCI دارای روش اجرای بسیار آسانی می­باشد که بر اساس دستورالعمل مندرج در مشخصات فنی آن به راحتی توسط وسایل رنگرزی نظیر قلمو(Brush) و غلطک (Roller) قابل اجرا می­باشد. در صورتی که اجرای عایق های رطوبتی قیری نیازمند ابزارآلاتی نظیر مشعل میباشد.