با ما تماس بگیرید: 7 - 34763445 - 026|farazpaye@gmail.com

عایق رطوبتی MCI

/Tag:عایق رطوبتی MCI

انواع عایق رطوبتی

انواع عایق رطوبتی

همانطور که می دانید عایق های رطوبتی از جمله مصالح ساختمانی هستند که جهت جلوگیری از ورود نم و رطوبت به داخل فضاهای ساختمان از آنها استفاده میشود. رایج ترین محل استفاده از عایق های رطوبتی، استفاده در محل پشت بام ها میباشد. به طور کلی به فضاهایی که در ساختمان در معرض ورود نم و رطوبت قرار داشته و میبایست نسبت به آب بندی و ایزولاسیون این فضاها اقدام نمود، فضای تر ساختمان گفته میشود. فضای تر ساختمان علاوه بر پشت بام و روف گاردن شامل کف آشپزخانه، سرویس های بهداشتی، بالکن ها، کف پارکینگهای طبقات منفی، دیوارهای برشی طبقات منفی (به ویژه در مناطقی سطح آب زیرزمینی بالاست) میباشد.

لازم به ذکر است در مناطق شمالی کشور، دیوارهای بیرونی ساختمان که در معرض بارانهای شدید قرار داشته و احتمال ورود نم و رطوبت باران از طریق آنها وجود دارد نیز در زمره فضای تر ساختمان محسوب شده و میبایست تمهیداتی جهت آب بندی این نماهای بارانگیر نیز در نظر گرفته شود.

تاریخچه عایق های رطوبتی

به طور کلی در کشور ما ایران  مهندسین و فعالین صنعت ساختمان از قدیم الایام از روشهای مختلفی جهت آب بندی این دست از فضاها در ساختمان استفاده مینمودند. این روشها در ابتدا استفاده از ملات کاهگل در ساختمانها بوده است. و امروزه  با ورود قیر به بازار مصالح ساختمانی، اجرای قیرگونی از متداولترین روشهای آب بندی در صنعت ساختمان به شمار میرود. شایان ذکر است در حدود ۴ دهه اخیر شرکتهای بزرگی نظیر شرکت پشم شیشه ایران، اقدام به تولید عایقهای پیش ساخته قیری موسوم به ایزوگام نیز به منظور استفاده در عایقکاری ساختمان به ویژه عایقکاری پشت بام و ایزولاسیون سرویسهای بهداشتی نموده اند.

عایق های رطوبتی نسل جدید

در سالهای اخیر عایقهای رطوبتی نسل جدید با رویکرد عملکرد و دوام بهتر با ساختارهای جدیدی وارد بازار صنعت ساختمان کشور ایران شده اند. که عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی الیافدار RCI از این دست از انواع عایق رطوبتی هستند.

لذا به منظور انتخاب عایق رطوبتی مناسب توسط مهندسی عمران و فعالین صنعت ساختمان در این نوشتار اقدام به معرفی گروه بندهای مختلف انواع عایق های رطوبتی ساختمان نموده ایم. لازم به توضیح است در این مقاله سعی شده صرفا به توضیح انواع عایق های رطوبتی پرداخته شود. ضمن این که تمامی گروه های عایق رطوبتی ذکر شده در اینجا قابلیت استفاده به عنوان یک عایق رطوبتی جهت آب بندی و عایقکاری فضای تر ساختمان را دارند، توصیه میگردد جهت انتخاب عایق رطوبتی مناسب نسبت به مطالعه سایر بخشها و مقایسه های انجام شده عایقهای رطوبتی مختلف اقدام نمایید. همچنین میتوانید جهت کسب اطلاعات کاملتر با کارشناسان واحد فنی شرکت فرازپایه نیز تماس حاصل فرمایید.

با همه ی توضیحات فوق انواع عایق های رطوبتی را میتوان بر اساس چندین فاکتور به شرح ذیل تقسیم بندی نمود.

۱- تقسیم بندی عایق های رطوبتی بر اساس نوع مواد تشکیل دهنده

۲- تقسیم بندی عایق های رطوبتی بر اساس روش اجرا

۳- تقسیم بندی عایق های رطوبتی بر اساس ساختار عایق در هنگام اجرا

انواع عایق رطوبتی بر اساس نوع مواد تشکیل دهنده

انواع عایق رطوبتی بر اساس نوع مواد تشکیل دهنده میتواند شامل زیرگروه های زیر باشد

عایق های رطوبتی بر پایه قیر

این گروه همانطور که از نام آنها پیداست عایق های رطوبتی هستند که مانند ایزوگام و قیرگونی جزء چسباننده اجزای این عایق رطوبتی را قیر تشکیل میدهد.

عایق های رطوبتی بر پایه پلیمری (عایق های پلیمری)

جزء چسباننده این عایق های رطوبتی را انواع پلیمر و یا کوپلیمرهای پایه آب و یا پایه حلالی تشکیل می دهند. عایق های رطوبتی بر پایه پلی یورتانها از گروه عایق های رطوبتی پایه حلالی میباشند. که به دلیل قیمت تمام شده ی بالای آنها، معمولا استفاده از این عایقهای رطوبتی در فضای ساختمان مقرون به صرفه نیست. همچنین عایقهای رطوبتی بر پایه رزینهای اکریلیک و استایرن اکریلیک از دسته عایقهای رطوبتی بر پایه آب میباشند. معمولا عایقهای رطوبتی پایه آب خود به دو گروه عایقهای رطوبتی تک جزیی و عایق های رطوبتی دو جزیی تقسیم میشوند.

عایق های رطوبتی دوجزیی معمولا دارای یک جز پایه سیمانی میباشند که عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی الیافدار RCI در این دسته قرار میگیرند.

عایقهای رطوبتی تک جزیی پایه آب به دلیل نداشتن جزء پایه سیمانی دارای چسبندگی کمتری نسبت به عایقهای دو جزیی میباشند.

البته در برخی از این محصولات مانند محصول Z90 توصیه میگردد در مقاطعی نسبت به اختلاط این عایق رطوبتی با یک ملات ماسه سیمان اقدام شود. که در نتیجه این اختلاط پوشش ایجاد شده بر روی سطح معمولا دارای انعطاف پذیری پایینتری نسبت به عایق های رطوبتی دوجزیی نظیر MCI را دارا بوده و احتمال ترکخوردگی ناشی از نشست سازه در آنها بیشتر است.

عایق های رطوبتی نانو

معمولا در تقسیم بندی های علمی نمیتوان دقیقا دسته ای را با نام عایق رطوبتی نانو در گروه عایقهای رطوبتی گنجاند. ولی از آنجایی که واژه عایق نانو و یا عایق رطوبتی نانو در بازار محصولات نوین صنعت ساختمان رایج شده است، لازم دیدم اشاره ای نیز به این گروه محصولات داشته باشم.

همانطور که از اسم این عایق رطوبتی پیداست میبایست در تولید و فرآوری این محصول از فناوری نانو استفاده شده باشد. لذا میتوان این نامگذاری را در زیرگروه عایق های رطوبتی پلیمری نیز تقسیم بندی نمود. چرا که برخی از عایق های رطوبتی پلیمری (یا به قولی آب بندهای پلیمری) از جمله عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی الیافدار RCI، به واسطه داشتن یک یا چند نانوذره در ساختار خود نیز یک عایق نانو محسوب میشوند.

معمولا حضور نانوذرات در عایقهای رطوبتی به دلایل مختلفی از جمله بهبود عملکرد آب بندی، کمک به آب گریز کردن پوشش، آنتی باکتریال نمودن عایق رطوبتی و یا کمک به دوام و استحکام عایق رطوبتی میباشد.

عایق های رطوبتی پایه سیمانی

عایق های رطوبتی پایه سیمانی میتوانند یک گروه از عایق های رطوبتی پلیمری محسوب شوند چرا که در ساختار تشکیل دهنده ی این عایق ها از مواد پلیمری جهت افزایش چسبندگی و تا اندازه ای انعطاف پذیری ملات سیمانی اجرا شده استفاده شده است. در برخی از این عایق های رطوبتی یا به قولی ملات های آب بند پایه سیمانی مانند ملات آب بند الیافدار RCM از نانوذرات نیز جهت بهبود عملکرد آب بندی و افزایش چسبندگی به زیرآیند استفاده شده است.

یکی از متداولترین ملاتهای آب بند پایه سیمانی علاوه بر ملات آب بند RCM ، ملات ژیکابام میباشد. معمولا استفاده از ملاتهای آب بند پایه سیمانی برای فضاهایی که امکان نشست و ترکهای جزیی در سازه وجود دارد به دلیل صلب بودن این گروه از آب بندها توصیه نمیشود.

انواع عایق رطوبتی بر اساس روش اجرا

عایق های رطوبتی بر اساس روش اجرا معمولا به دو گروه گرم اجرا و سرد اجرا تقسیم میشوند.

عایق رطوبتی گرم اجرا

عایق رطوبتی گرم اجرا مانند ایزوگام و قیرگونی در هنگام اجرا جهت چسبیده شده به زیرآیند نیاز به گرم نمودن و شعله دارند.

عایق رطوبتی سرد اجرا

عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی RCI در گروه عایقهای رطوبتی سرد اجرا میباشند. چرا که صرفا با مخلوط نمودن جزء پودری و جزء مایع میتوان نسبت به اجرای این دست از عایق های رطوبتی با استفاده از قلم مو و یا غلطک رنگرزی اقدام نمود.

انواع عایق رطوبتی بر اساس ساختار عایق در هنگام اجرا

آخرین تقسیم بندی اشاره شده در این مقاله اشاره به عایقهای رطوبتی پیش ساخته و عایقهای رطوبتی درجا دارد.

عایق های رطوبتی پیش ساخته

عایق های رطوبتی پیش ساخته به عایقهای رطوبتی اطلاق میشود که لایه عایق رطوبتی در کارخانه تشکیل میشود. رول آماده این عایق رطوبتی در محل پروژه  بر روی زیرآیند چسبانده   میشود. عایق رطوبتی ایزوگام و ژئوممبران ها از این دست میباشند.

عایق رطوبتی درجا

فیلم و یا غشای عایق های رطوبتی درجا، در محل پروژه ایجاد میشود. عایق رطوبتی MCI و یا عایق رطوبتی قیروگونی از این دست از عایق های رطوبتی ساختمانی هستند.

By | ۱۳۹۷-۱-۲۲ ۱۵:۳۶:۱۹ +۰۴:۳۰ دی ۲۶ام, ۱۳۹۶|عایق های رطوبتی, مقالات فنی|0 Comments

آب بندی بام با استفاده از عایق رطوبتی الیافدار

آب بندی بام

آب بندی بام

آب بندی بام با عایق رطوبتی MCI

عایق رطوبتی الیافدار RCI جهت آب بندی بام

برای آب بندی بام میتوانید از عایق رطوبتی الیافدار (RCI (Reinforced Co-polymeric Isolator  استفاده نمایید. عایق رطوبتی RCI شکل اصلاح شده عایق رطوبتی MCI بوده که با استفاده از الیاف PP (پلی پروپیلن) تقویت شده است. الیاف موجود در عایق رطوبتی RCI وجب افزایش استحکام کششی عایق رطوبتی شده و مقاومت آن را در تنشهای کششی ایجاد شده در سازه افزایش میدهند. در واقع عملکرد الیاف در داخل این عایق رطوبتی مانند عملکرد تیشوی موجود در عایق های رطوبتی پیش ساخته نظیر ایزوگام است. از این رو مقاومت کششی این عایق رطوبتی در مقایسه با نمونه های مشابه در عملیات اجرایی آب بندی بام، افزایش چشمگیری داشته است.

اجرای عایق رطوبتی الیافدار RCI برای آب بندی بام، همانند روش اجرایی عایق رطوبتی MCI بوده و میتوانید با مراجعه به دستور مصرف و نکات اجرایی مندرج در کاتالوگ عایق رطوبتی MCI نسبت به اجرای عایق رطوبتی الیفدار RCI نیز اقدام نمایید.

دستور مصرف و نکات اجرایی MCI را در اینجا مشاهده نمایید.

مشخصات فنی عایق رطوبتی الیافدار RCI مورد استفاده در آب بندی بام

همانطور که در بالا ذکر شد، عایق رطوبتی RCI نمونه اصلاح شده عایق رطوبتی MCI بوده و مهمترین تفاوت این عایق رطوبتی، افزایش مقاومت کششی آن به واسطه حضور الیاف پلی پروپیلن میباشد. از این عایق رطوبتی نه تنها جهت آب بندی پشت بام، بلکه به منظور آب بندی استخر و مخازن آب به ویژه استخرهایی که احتمال نشست و ایجاد ترک در آن زیاد است نیز میتوان استفاده نمود.

ملات آب بندی RCM

در کنار این عایق رطوبتی محصول دیگری با نام ملات آب بند RCM طراحی شده است که این ملات آب بند نیز به دلیل حضور الیاف پلی پروپیلن عملکرد خوبی در عملیات زیرسازی قبل از اجرای آب بندی بام و آب بندی استخر و مخازن آب دارد. معمولا از ملات آب بند RCM را به منظور ماهیچه کشی کنجها (محل اتصال کف به دیواره ها) در دیواره های جان پناه بام ساختمان و یا دیواره های استخرها و مخازن آب استفاده میکنند.

در عملیات اجرایی آب بندی بام در صورت استفاده از ملات آب بندی RCM، به واسطه حضور الیاف PP، معمولا نیازی به استفاده از نوارهای فایبرگلاس موسوم به مش فایبرگلاس نمیباشد. چرا که حضور الیاف موجود در این ملات آب بندی، از ترکهای ناشی از جمع شدگی ملات سیمان جلوگیری مینماید.

قیمت عایق رطوبتی RCI و ملات آب بندی RCM

جهت اطلاع از قیمت ومیزان مصرف دقیق این دو محصول در عملیات اجرایی آب بندی بام با شماره ی 02644383849 داخلی 102 و یا خط مستقیم 02633352286 واحد بازرگانی و فروش شرکت فرازپایه تماس حاصل فرمایید.

By | ۱۳۹۶-۹-۶ ۰۱:۴۶:۳۶ +۰۳:۳۰ آبان ۱۲ام, ۱۳۹۶|آب بندی پشت بام, آب بندی مخازن آب و استخر, مقالات فنی|0 Comments

بهترین روش آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب

بهترین روش آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب

آب بندی استخر و مخازن آب با استفاده از عایق رطوبتی MCI

آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب

یکی از بهترین روش های آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب استفاده از دستورالعمل زیر میباشد. در روش پیشنهادی ذیل جهت آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب، استفاده از محصولات آب بندی نظیر ملات آب بندی RCM، چسب بتن آب بند MCP و عایق رطوبتی MCI توصیه شده است. یکی از مزیتهای این روش آب بندی استخر و مخازن آب، عملکرد بسیار خوب محصولات مذکور در آب بندی سازه هایی از این دست میباشد. در ضمن این که در ارائه این پیشنهاد فنی قیمت تمام شده روش آب بندی بسیار به صرفه تر از استفاده از محصولات مشابه خواهد بود. 

لازم به توضیح است تمامی محصولات آب بندی پیشنهادی در این روش آب بندی تولید داخلی بوده و کیفیت همگی آنها توسط شرکت دانش بنیان فرازپایه گارانتی میشود. 

اجرای ماهیچه سیمانی

اولین گام پیشنهادی در روش آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب، اجرای یک ماهیچه سیمانی با استفاده از یک ملات آب بند است. چرا که به طور کلی در هنگام اجرای سازه ی استخر و یا مخزن آب، در محل اتصال دیواره ها به کف مخزن معمولا #ماهیچه_سیمانی اجرا نمیشود. لذا یکی از بهترین روش های آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب اجرای یک ماهیچه سیمانی با استفاده از  یک ملات آب بند مانند #ملات_ترمیمی_الیافدار #RCM  و یا با استفاده از ملات و یا بتن آماده که با استفاده از یک افزودنی آب بند مانند چسب بتن آب بند MCP آماده شده باشد، به دو روش ذیل توصیه میشود.

البته بتن آب بند را میتوان با استفاده از افزودنی ژل میکروسیلیس نانوژل نیز تهیه نمود. 

روش اول: اجرای ماهیچه سیمانی با استفاده از #ملات_ترمیمی_الیافدار #RCM

در مرحله اول آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب میبایست با استفاده از ملات آب بند RCM  نسبت به اجرای یک ماهیچه با ضخامت حدود 5 تا 7 سانتیمتر اقدام نمود. ملات آب بند  RCM یک پودر آماده پایه سیمانی شامل مواد پلیمری و فیلرهای معدنی مخصوص و الیاف pp (پلی پروپیلن) بوده که صرفا با  اختلاط آن با آب ملات آماده ای حاصل خواهد شد که علاوه بر داشتن مقاومتهای مکانیکی بالا چسبندگی فوق العاده ای به زیرکار سیمانی و بتنی خواهد داشت.

استفاده از #ملات_ترمیم_کننده #آب_بند #RCM کمک فراوانی به بهبود خواص آب بندی استخر نیز میکند. لذا استفاده از آن به ویژه در آب بندی استخرها و آب بندی مخازن کوچک هم برای ماهیچه کشی و هم به منظور اجرای عملیات نرمه کشی و زیرسازی بدنه مخزن توصیه میگردد.

همچنین  خاطر نشان میسازد به جهت جلوگیری از ترک خوردگی در ماهیچه مذکور و مسلح کردن ملات آب بند اجرا شده، توصیه میگردد درقبل از خشک شدن ملات اجرا شده در محل کنجها بر روی آن همانند تصویر ذیل از #نوار_فایبرگلاس #FARA_TAPE استفاده نمود.

همچنین میتوانید در هنگام خواباندن مش فایبرگلاس بر روی ماهیچه های سیمانی اجراشده برای چسبیدن بهتر مش بر روی ماهیچه مقداری از دو جزء پودر و مایع #عایق_رطوبتی_MCI  را با نسبت مشخص شده در بسته بندیهای محصول با هم مخلوط کرده و پس از قرار دادن مش فایبرگلاس بر روی ماهیچه سیمانی، نسبت به اجرای #عایق_رطوبتی مخلوط شده به وسیله یک قلموی رنگرزی اقدام نمایید.

روش دوم: اجرای ماهیچه سیمانی به روش سنتی با استفاده از ملات و یا بتن آماده

خاطرنشان میسازد در شرایطی که ابعاد مخزن بزرگ بوده و به واسطه مصرف بالای #ملات_ترمیمی_الیافدار #RCM هزینه آن مقرون به صرفه نباشد میتوانید از روش ذیل جهت ماهیچه کشی استفاده نمایید.

در صورت کوچک بودن ابعاد مخزن معمولا ملات آب بند ماهیچه کشی  و نرمه کشی را می توانید با ترکیبی از سیمان و پودرسنگ و در برخی موارد مقداری چسب بتن (در اینجا #چسب_بتن_ویژه  #super_MCP توصیه میشود)، آماده کنید. دستور مصرف تهیه ملات آب بند جهت نرمه کشی و ماهیچه کشی در مشخصات فنی موجود بر روی بسته بندی چسب بتن MCP  درج شده است. و در صورت بزرگ بودن ابعاد مخزن میتوان بتن آماده ای را با عیار 350 تا 400 تهیه نمود و با جایگزین نمودن 10 تا 20 درصد وزن آب داخل بتن با #چسب_بتن_ویژه  #Super_MCP نسبت به اجرای ماهیچه کشی اقدام کرد.

همان طور که در بالا ذکر شد، در این روش توصیه میگردد بلافاصله بعد از اجرای ماهیچه سیمانی و یا بتنی نسبت به پوشاندن سطح ماهیچه اجرا شده با استفاده از نوار فایبرگلاس #FARA_TAPE اقدام گردد و در همان زمان مقداری #عایق_رطوبتی_MCI  آماده شده (ترکیب جزءمایع و پودر عایق رطوبتی MCI) را بر روی آن اجرا نمایید.

پس از خشک شدن کامل ماهیچه های اجرا شده نسبت به اجرای مراحل بعدی آب بند استخر بر اساس روش ذیل اقدام گردد.

  • پرکردن سوراخهای میان بولت در دیواره ی بتنی مخازن

در صورتی که سوراخهای میان بولت با استفاده از #بولت_آب_بند پر نشده باشد. بهتر است برای پر نمودن جداره ی میانی دیوار از یک #فوم_پلی_یورتان استفاده شود و نهایتا قسمت انتهایی سوراخ میان بولت را به عمق 7 تا 10 سانتیمتر را با استفاده از ملات آب بند #RCM پر نمایید. همانطور که در بالا ذکر شد ملات آب بند #RCM  یک ملات ترمیمی آماده بوده که حاوی پلیمرهای چسباننده میباشد و اتصال ملات جدید را به دیواره ی بتنی قدیمی محکمتر میکند.

در صورت نیاز به کاهش هزینه های اجرایی میتوان جهت پرکردن سوراخهای میان بولت از ترکیب یک #گروت_سیمانی با #چسب_بتن (#چسب_بتن_ویژه_MCP) به جای ملات آب بند #RCM  استفاده نمود.

  • زیرسازی سطوح دیواره های استخر و مخازن با استفاده از ملات آب بند RCM

از آنجایی در برخی مواقع، سطح دیواره استخر و مخازن آب کاملا صیقلی نشده است و جهت اجرای عملیات آب بندی مخازن آب نیاز به پرداخت و لیسه ای کردن دارد و در برخی موارد سطوح بتنی شن نما شده و دارای درز و ترکهای حاصل از شرایط اجرایی هستند، میتوانید از ملات آب بند RCM جهت ترمیم و زیرسازی این سطوح استفاده نمایید. لازم به ذکر است ابزار مربوطه جهت صاف کردن و پرداخت سطح سیمانی اجرا شده  در پکیج ارسالی به صورت رایگان تقدیم میگردد.

  • پرکردن درزهای انبساط استخر و مخازن آب

در آب بندی استخر و مخازن آب باید به این نکته توجه داشته باشید در برخی موارد استخرها و مخازن آب با درزهای انبساطی طراحی و اجرا شده اند. در صورتی که در استخر و مخزن آب درزهای انبساط طراحی و اجرا شده باشد، میبایست به منظور #آب_بندی_درز_انبساط  از یک #درزبند_الاستیک با انعطاف پذیری مناسب استفاده کرد. معمولا استفاده از #ماستیک_پلی_یورتان  (#PU_Mastic) جهت آب بندیدرز انبساط مخازن به دلیل داشتن خاصیت الاستیسیته بالا بهترین گزینه است. در برخی موارد کارفرما مایل به  استفاده از #ماستیک_قیری_سرداجرا جهت پر نمودن این درزهای انبساط میباشد ولیکن با توجه به مقاومت چسبندگی  و شیمیایی پایین این ماستیکها استفاده از آن به ویژه در مخازن آب شرب توصیه نمیگردد.

  در مرحله نهایی عملیات آب بندی استخر و آب بندی مخازن آب پس از گذشت حداقل 48 ساعت از اجرای ماهیچه پایه سیمانی با استفاده از یک ملات آب بند در محل کنجها، نسبت به اجرای #عایق_رطوبتی #MCI  ویا #عایق_رطوبتی_الیافدار #RCI اقدام میگردد. #عایق_رطوبتی MCI# یک عایق رطوبتی دو جزیی بوده که شامل یک جزء پودری و یک جزء مایع میباشد. همانطور که در دستورالعمل موجود در کاتالوگ این ماده اشاره شده است میبایست نسبت به اختلاط دو جزء پودر و مایع اقدام نمود و پس از اختلاط کامل ماده حاصله به صورت رنگ با استفاده از قلم مو و یا غلطک رنگرزی قابل اعمال بر روی سطح میباشد.

در اجرای عایق رطوبتی MCI رعایت نکات اجرایی مندرج در بسته بندی محصول الزامی میابشد.

این عایق رطوبتی را در دودست به فاصله زمانی حدودا 2 الی 3 ساعت از اجرای دست اول اجرا نموده و پس از 72 ساعت از زمان اجرای لایه دوم نسبت به آبگیری استخر اقدام نمایید.

  • مقایسه نهایی استفاده از عایقهای رطوبتی موسوم به عایق نانو و عایق رطوبتی MCI جهت آب بندی استخر

عایق رطوبتی MCI یک عایق رطوبتی جدید میباشد که علاوه بر داشتن رزینهای آب بند در ساختار جزء مایع با حضور نانوذرات موجود در خود کمک فراوانی به آب بندی استخر  مینماید. از این رو عایق رطوبتی MCI علاوه بر این که یک عایق رطوبتی پلیمری و یا به قولی یک آب بند پلیمری است، میتوان به عنوان یک عایق نانو نیز از از آن یاد کرد. یکی از تفاوتهای بارزی که عایق های نانو موجود با عایق رطوبتی MCI دارند، بی رنگ بودن عایق های نانو موجود در بازار است.یعنی پس از اجرای این دست از عایق های رطوبتی شما رنگی روی سطح نمیبینید.

معمولا این عایق های رطوبتی یا بر پایه رزین بوده که یک لایه نازک بر روی سطح ایجاد میکنند که دوام زیادی در دراز مدت ندارد. و یا بر پایه مواد آبگریزی مانند سیلیکونها بوده که بیشتر به داخل سطوح سازه نفوذ نموده و سازه را آبگریز میکنند نه آب بند. در صورتی که عایق رطوبتی MCI علاوه بر داشتن نانوذرات آب بند با ایجاد یک پوشش محافظ با ضخامت 1/5 تا 2 میلی متر موجب آب بندی کامل سطوح دیواره استخر شده و آن را در برابر نفوذ آب کاملا آب بند میکند.

همچنین لازم به ذکر است عایق های رطوبتی موسوم به عایق نانو را معمولا به تنهایی نمیتوان جهت آب بندی سازه ای مانند استخر استفاده نمود. معمولا این عایق های نانو با ترکیب سیمان و پودر سنگ به عنوان یک ملات آب بند بر روی سطوح مختلف اجرا میشوند. در چنین صورتی ملات اجرا شده بر روی سطح بسیار صلب و شکننده بوده و با کوچکترین نشستی در سازه دچار ترک خوردگی میگردد. در صورتی که با  استفاده از عایق رطوبتی MCI به واسطه انعطاف پذیری بالای این محصول، در نشستهای جزیی به راحتی بر روی ترکهای با قطر 1/5 میلی متر پل زده و آب بندی سازه دچار مشکل نمیشود

استاندارد اجرای قیرگونی

استاندارد اجرای قیرگونی بر اساس نشریه 55 مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمان

عایقکاری رطوبتی بامهای تخت (با شیب تا 6 :1)، تراسها و بالکنها

الف:  عایقکاری با قیر و گونی

معمول‌ترین روش آب‌بندی بامها و سایر قسمتهای ساختمان، استفاده از قیر و گونی است که در استاندارد شماره 1345-211 مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، تحت عنوان ”عایقکاری ساختمان به وسیله قیر“ جزئیات آن شرح داده شده است. در عایقکاری با قیر و گونی رعایت نکات زیر علاوه بر مراعات مفاد استاندارد 211 الزامی است.
* توجه داشته باشید که: عایقکاری به هنگام بارندگی مجاز نیست.

ـ عایقکاری بر روی سطوح مرطوب مجاز نیست، زیرا در غیر این صورت حبابهایی در زیر قشر عایقکاری تشکیل می‌شود که با گرم و سرد شدن هوا و حرکات جزئی اجزای ساختمان و یا وارد شدن ضربه به سطوح عایق، ممکن است دچار پارگی و صدمه گردند.

ـ قیرهای جامد را تا هنگامی که گرم و روانند، باید به مصرف رساند.

ـ عایقکاری در دمای کمتر از 4+ درجه سلسیوس، نباید انجام شود.

ـ قیرهای مورد مصرف را نباید بیش از 177+ درجه سلسیوس گرما داد، زیرا مواد فرار آنها جدا شده و ویژگیهای مطلوب قیر از دست می‌روند…
ـ راه رفتن روی سطوح عایقکاری شده و مصالح عایق پیش‌ساخته، باید با احتیاط و با استفاده از کفشهای بدون میخ انجام شود، در صورتی که کفش مخصوص در دسترس نباشد، می‌توان با یک قطعه گونی زیر و روی کفشهای عادی را پوشاند و از آنها استفاده کرد.

ـ مصرف میخ برای محکم کردن لایه‌های عایقکاری، به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.

ـ از افتادن اشیا بر روی سطوح عایقکاری شده، باید جداً جلوگیری نمود.

ـ لایه‌های عایق باید از هر طرف حداقل ده سانتیمتر همدیگر را بپوشانند و با قیر مناسب کاملاً به هم چسبانده شوند. در همپوشانی لایه‌ها باید دقت نمود که لایه‌های رویی در سمتی قرار گیرند که مطابق شیب‌بندی انجام شده، آب از روی آنها به سمت لایه زیری سرازیر گردد.

ـ هنگامی که عایقکاری در بیش از یک لایه انجام می‌شود لایه‌های متوالی عایق، باید عمود بر هم قرار گیرند. هر لایه از عایقکاری پس از تکمیل و پیش از شروع لایه بعدی، باید مورد بازدید و تأیید دستگاه نظارت قرار گیرد. سطوح عایقکاری شده باید در هنگام اجرای کارهای ساختمانی از هر گونه آسیب و رویارویی با عوامل مضر و مصالح خورنده مانند آهک محافظت گردند و چنانچه صدمه‌ای دیده باشند، با دستور و زیر نظر دستگاه نظارت به نحو مطلوب تعمیر و مرمت گردند.

ـ سطوح عایقکاری شده باید پس از تکمیل با لایه محافظی پوشانده شوند.

ایجاد زیرسازی مناسب برای انجام عایقکاری ضروری است.

پس از ایجاد شیب جزئی ]بین (1%) تا (3%)[  با بتن سبک، پوکه و نظایر اینها، باید زیرسازی عایقکاری بام با اندود ماسه سیمان نرم به نسبت 3 : 1 یا با ماسه آسفالت نرم به ضخامت 5/1 تا 2 سانتیمتر انجام شود و سطح آن کاملاً صاف گردد. سطوح زیر عایقکاری باید کاملاً محکم، صاف و تمیز باشند، زیرا جزئی از عایقکاری به شمار می‌روند.

عایقکاری بامهای تخت، تراسها و بالکنها به ترتیب زیر است:

1- سطح زیرسازی سیمانی یا ماسه آسفالت باید کاملاً تمیز شود.

2-  یک قشر قیر 70/60 به صورت مذاب و به میزان حدود 2 کیلوگرم در مترمربع به طور یکنواخت بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد، به نحوی که این سطوح را کاملاً بپوشاند. مصرف قیر مایع زودگیر RC2 در هوای سرد بهتر از قیر مذاب است.
3- یک گونی خشک تمیز بر روی سطح قیراندود پهن نموده و پس از رفع چروک خوردگیهای احتمالی آن را بر روی سطح بام فشار دهند، به قسمی که در همه جا کاملاً به لایه قیر بچسبد.

4- لایه‌ای از مخلوط هموژن قیر 70/60 و قیر دمیده (برای اقلیمهای معتدل و سرد قیر 25/85 و برای نواحی گرمسیر و نقاط گرم ساختمان قیر 15/90) به حالت مذاب و به اندازه 5/1 کیلوگرم در هر مترمربع به صورت یکنواخت بر روی گونی پخش گردد.
5- یک لا گونی دیگر با شرایطی که در بند 3 گفته شد، عمود بر لایه زیرین بر روی سطح قیراندود گسترده شود.
6- چنانچه عایقکاری مطابق نقشه‌ها و مشخصات بیش از 2 لا گونی و سه قشر قیر باشد، لایه‌های بعدی قیر و گونی بر طبق بندهای 3 و 4 اجرا گردند.

7- قشری از مخلوط قیر مذاب 70/60 و قیر دمیده به نسبت 1 به 2 به میزان 5/1 کیلوگرم در مترمربع بر روی آخرین لایه گونی پخش گردد.

8- لایه‌های عایق قائم دیوارهای دست‌انداز پیرامون بام، دور محل عبور کانالهای کولر و هواکشها و دودکشها و لوله‌های تأسیسات و مانند اینها را باید حداقل 30 سانتیمتر بالاتر از سطح بام اجرا نموده و به عرض حداقل 10 سانتیمتر به طور افقی روی دیوار برگرداند و لایه محافظ عایق روی آنها را اجرا کرد. برای جلوگیری از تماس لایه‌های عایق قائم با سطوح گرم و دودکشها، باید قبل از عایقکاری دور دودکشها را با یک لایه عایق حرارتی یا مصالح مجوف پوشانده و سپس اقدام به عایقکاری قائم نمود.

9- در لبه‌های بالکنها و تراسها در نقاطی که به جای دیوار جان‌پناه، نرده پیش‌بینی شده است، باید ماهیچه‌ای از ملات سیمان 3 : 1 به ضخامت حداقل 5 سانتیمتر ایجاد گردد و عایقکاری روی آن اجرا شود.

10- عایقکاری محل لگنچه، ناودان باید با دقت کافی انجام گیرد و در این محل لایه اول عایق باید تا داخل لوله آب‌رو ناودان اجرا شود، سپس کف‌خوابی به ابعاد حداقل 50 * 50 سانتیمتر از ورق مسی یا فولاد گالوانیزه بر روی این لایه عایق قرار داده شود، لایه‌های بعدی عایق روی این کف‌خواب، اجرا و تا داخل لوله کف‌خواب ادامه یابد و بالاخره صافی آب‌رو بر روی آنها قرار داده شود. چنانچه محل ناودان در گوشه بام قرار گیرد، کف‌خواب باید به شکل هندسی مناسب بوده و در محل برخورد با دست‌انداز یا دیوار دارای لبه‌های قائم باشد.

پ:   عایقکاری با گونی قیراندود

عایقکاری با گونی قیراندود مشابه عایقکاری با قیر و گونی است و باید به ترتیب زیر اجرا شود:

  • سطح زیرسازی باید کاملاً تمیز شود.
  • یک قشر قیر از نوعی که در عایقکاری با قیر و گونی ذکر شد، ولی به مقدار حداقل یک کیلوگرم در مترمربع بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد.
  • یک لا گونی قیراندود بدون چروک و تمیز بر روی سطح قیراندود شده، پهن نموده و آن را بر روی سطح بام فشار دهند تا در همه جا کاملاً به لایه قیر زیر آن بچسبد. همپوشانی طولی و عرضی ورقهای گونی قیراندود حداقل 10 سانتیمتر می‌باشد و محل اتصال آنها باید توسط قیر مذاب کاملاً به هم چسبانده شود.
  • لایه‌های بعدی قیر و گونی قیراندود به ترتیبی که در (ب) ذکر شد، باید اجرا شود، میزان قیر مصرفی در هر لایه حداقل 5/0 کیلوگرم در مترمربع خواهد بود.
  • در محلهایی مانند محل برخورد دست‌اندازها با سطح افقی بام که ورقهای عایقکاری باید خم شوند، شعاع انحنا نباید از 5/2 سانتیمتر کمتر باشد، در غیر این صورت باید با ایجاد پخی با زاویه 135 درجه، عایقکاری را اجرا کرد.

ت:   عایقکاری با مشمع و مقوای قیراندود یا قطران اندود

نحوه اجرای این نوع عایقها همانند روشی است که در (پ) توضیح داده شده است. به علاوه توجه به نکات زیر ضروری است.

  • چنانچه کارخانه سازنده این محصولات دستورالعملهای خاصی در مورد نحوه اجرا داشته باشد، باید آنها را رعایت و در مقابل، تضمین کافی از فروشندگان و اجرا کنندگان این عایقها اخذ نمود.
  • چون ممکن است ناسازگاری بین مواد تشکیل دهنده این عایقها با قیرها یا چسبهای مصرفی وجود داشته باشد (به ویژه هنگامی که لایه‌های عایق قطران‌اندود باشند)، در این مورد باید دقت کافی مبذول گردد.
  • قبل از مصرف هر نوع مشمع یا مقوای آغشته به چسباننده‌های سیاه، نمونه آن باید به تصویب دستگاه نظارت برسد.

ث: عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته

عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته مطابق دستورالعملهای سازنده این فرآورده‌ها خواهد بود که باید قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد. چنانچه نوع فرآورده ناشناخته بوده و سابقه کاری از آن وجود نداشته باشد، پیمانکار ملزم به سپردن تضمین کافی برای حسن اجرای کار خود در مدتی که دستگاه نظارت تعیین می‌کند، خواهد بود.

عایقکاری رطوبتی بامهای شیبدار، قوسی و گنبدها

هرگاه شیب از 6 : 1 تجاوز کند، در این صورت بام ”شیبدار“ تلقی شده و عایقکاری آن تابع شرایطی به شرح زیر خواهد بود:

الف:  عایقکاری بامهای شیبدار پوشش شده

به طور کلی چنانچه بام شیبداری مطابق مندرجات فصل چهاردهم، ”پوشش سقفهای شیبدار“ دارای پوشش باشد، به لحاظ رطوبتی عایق شده تلقی می‌گردد و نیازی به عایق اضافی ندارد، لکن توجه به نکات زیر ضروری است:
1- در مناطقی که شیب بام کم بوده و بوران‌خیز است و امکان ورود آب به زیر سقف وجود دارد، محل درز قطعات پوشش باید با ماستیک مناسبی که به تأیید دستگاه نظارت می‌رسد، کاملاً آب‌بندی شود.

2- محل برخورد قطعات شیبدار با دیوارهای قائم نظیر دیوار همسایه، دیوار دودکش، دست‌انداز، محل عبور هواروها و دودروها و نظایر آن، باید با قطعات فلزی( Flashing) یا ماستیک و یا اعمال تمهیدات دیگر، کاملاً درزبندی و آب‌بندی شوند. قطعات فلزی ممکن است از انواع فولاد روی‌اندود (گالوانیزه) یا مسی انتخاب شوند، ماستیکها و مصالح دیگر باید به تصویب دستگاه نظارت برسند.

3- محل تخلیه آب به آب‌روها و ناودانها به همین ترتیب باید درزبندی و آب‌بندی شود.

4- کناره‌های بام نیز باید با ورقه‌های فلزی پوشانده شده و در انتهای بیرونی به صورت آبچکان، خمکاری و یا فتیله شوند تا از ریختن آب بر روی نمای ساختمان جلوگیری شود.

ب:   عایقکاری بامهای شیبدار صاف، قوسی و گنبدها

عایقکاری بامهای شیبدار با شیب بیش از 6 : 1 (نظیر خرپشته‌ها)، بامهای قوسی شکل و گنبدها، نیاز به دقت و مهارت کافی داشته و معمولاً به خاطر در دست نبودن مصالح مناسب و اجرا کنندگان ماهر، این نوع بامها را به دشواری می‌توان با قیر و گونی به نحو شایسته‌ای عایقکاری کرد. در این موارد بهتر است از عایقهایی که در برابر گرما و تابش آفتاب، نرم و روان نمی‌شوند و در سرمای زمستان ترک نمی‌خورند، بهره برد.

زیرسازی عایقکاری باید همان طور که در قسمتهای قبل توضیح داده شده است، انجام گیرد و پس از ایجاد سطحی صاف و تمیز اقدام به عایقکاری گردد.
اجرای عایق سطوح شیبدار باید موافق اسلوب فنی و مطابق دستورالعملهای تولیدکنندگان این نوع عایقها باشد و قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد، بدیهی است اخذ تضمین کافی از پیمانکار در مورد عایقهای ناشناخته و امتحان نشده، ضروری است.

عایقکاری رطوبتی کف و شالوده

شالوده و کف قسمتی از ساختمان که در تماس با زمین نمناک قرار می‌گیرند، نیاز به عایقکاری رطوبتی دارند. عایقکاری شالوده‌ها مستلزم اعمال دقت کافی و مصرف مصالح مرغوب است، زیرا از یک سو رعایت جزئیات نسبتاً ظریف ساختمانی و یکپارچگی عایقکارهای افقی و قائم را می‌طلبد و از سویی دیگر دوام عایق باید معادل عمر مفید پیش‌بینی شده برای ساختمان باشد، زیرا چنانچه عایقکاری پی دچار صدمه‌ای شود، مرمت آن کاری دشوار و پر هزینه است.

الف:  عایقکاری رطوبتی کفها

کف زیرزمین و طبقه همکف ساختمان که در مجاورت خاک نمناک است به خاطر رعایت مسائل بهداشتی، حفظ دیوارهای در تماس با آنها از رطوبت بالا رونده و محافظت کفپوشهای حساس به رطوبت (مانند کفپوشهای چوبی و لاستیکی)، باید در برابر نفوذ رطوبت عایقکاری شود. این عایقکاری باید با عایقکاری شالوده یکپارچه شده و چنانچه اختلاف رقومی بین آنها وجود داشته باشد، با عایقکاری قائم پی، این پیوستگی تأمین گردد.

زیر فرش کف طبقات زیرین ساختمان که در تماس مستقیم با زمین هستند، باید با ارتفاع حدود 25 تا 30 سانتیمتر لاشه سنگ یا قلوه سنگ درشت چیده و روی آن یک لایه مخلوط شن و ماسه بریزند تا فواصل خالی بین سنگهای درشت پر شود و حدود 2 سانتیمتر روی تمام سطح را بپوشاند. این عمل باعث قطع لوله‌های موئین و نفوذ رطوبت به سمت بالا می‌شود. در مناطق خیلی مرطوب می‌توان کفها را به صورت معلق اجرا کرد.

در این طریقه دیوارهایی به موازات هم و به ضخامت یک آجر و به فاصله حدود 50 الی 70 سانتیمتر و به ارتفاع حدود 50 تا 90 سانتیمتر می‌سازند و بین آنها را با طاق ضربی می‌پوشانند و سپس کفسازی اصلی روی آن انجام می‌شود.

فضای خالی بین دیوارها که به هم راه دارند و گربه‌رو نامیده می‌شوند، توسط مجراهایی به خارج ساختمان ارتباط داده می‌شوند. در مناطقی که چوب به حد کافی یافت می‌شود، کف معلق را می‌توان با تیر، تیرچه و تخته نیز اجرا نمود، به هر حال به علت انجام عمل تهویه در زیر کفهای معلق، کفسازی بالنسبه خشک‌تر است. عایقکاری کفها را می‌توان با قیر و گونی، انواع مشمع و مقوای قیراندود، مواد پلاستیکی، آسفالت ماستیک و مواد قیری بر روی قشری از بتن یا اندود ماسه سیمان که بر روی کف اجرا می‌شود، انجام داد.

روش اجرای عایق با قیر و گونی و مشمع و مقوای قیراندود، مشابه عایقکاری بام است که در (ب) و (پ) توضیح داده شده است. روشهای یاد شده نسبت به سایر روشها این مزیت را دارند که چنانچه کف ساختمان در مواقعی تحت فشار آب قرار گیرد، در برابر آن مقاومت خوبی از خود نشان می‌دهند.

استفاده از مواد پلاستیکی در عایقکاری کفها به دو صورت ممکن است انجام گیرد. در حالت اول روی بتن کفسازی را با قشری از رزین اپوکسی می‌پوشانند. این لایه چسبندگی بسیار خوبی با زیرسازی دارد، ولی در مقابل جابه‌جایی اجزا و ترک‌خوردگی حساس است. به هر حال انواع کفپوش را می‌توان روی آن اجرا کرد.

حالت دیگر استفاده از ورقه‌های نازک پلی‌تن به ضخامت 15/0 میلیمتر است، میزان همپوشانی ورقه‌ها حداقل 10 سانتیمتر است و در موقع نصب باید دقت نمود، ضربه و یا ناصافی زیرسازی باعث پارگی آنها نشود. محل روی هم افتادگی ورقه‌ها را می‌توان تا زد یا با گرم کردن آنها را به هم جوش داد.

آسفالت ماستیک یا ماستیک قیری چنانچه به عنوان کفپوش به کار رود، دیگر نیازی به نم‌بندی کف نیست .
از قیرهای خالص مذاب، امولسیونهای قیری و قطرانی و قیرهای مایع نیز برای نم‌بندی می‌توان استفاده کرد. هنگام مصرف قیر مذاب، ضخامت آن به حدود 3 میلیمتر می‌رسد که زیرسازی مناسبی برای کفپوشهای چوبی است و در عین حال به عنوان چسب هم از آن بهره‌گیری می‌شود.

مصرف امولسیونهای قیری، قطرانی، قیری / لاستیکی و قطرانی / لاستیکی و قیرهای مایع نظیر RC2 ، نیز برای نم‌بندی کفها معمول است. این مواد را می‌توان در چند دست پاشید یا آنها را بر روی سطوح موردنظر مالید، اما اجرای آن نیاز به نظارت دقیق دارد. حداقل ضخامت این مواد پس از خشک شدن، 6/0 میلیمتر است.

ب:   عایقکاری رطوبتی شالوده‌ها

کف تمام شده ساختمانها معمولاً حدود 30 تا 90 سانتیمتر (2 تا 6 پله) از کف محوطه بالاتر ساخته می‌شوند. فاصله بین شالوده تا کف، با مصالح بنایی مانند سنگ، بلوک بتنی و آجر با ملات ماسه سیمان یا باتارد یا ماسه آهک کرسی‌چینی می‌شود و دیوارهای ساختمان بر روی کرسی‌چینی بنا می‌شوند. چون بتن و مصالح بنایی و ملات مربوط نم‌کش هستند، چنانچه حد فاصل شالوده و دیوار ساختمان نم‌بندی نشود، رطوبت موجود در زمین از طریق لوله‌های موئین مصالح به سمت بالا نفوذ کرده و سبب نم‌زدگی دیوارها می‌شود.

لایه افقی عایق رطوبتی دیوارها، باید بالاتر از کرسی‌چینی و در ارتفاع حداقل 15 سانتیمتر بالاتر از رقوم محوطه و به صورت یکپارچه و پیوسته اجرا شود. عایقکاری قائم دیوارها به اندازه حداقل 10 سانتیمتر نیز ضروری است. بدیهی است پیوستگی عایق افقی و قائم دیوارها از جمله عایق قائم دیوارهای زیرزمین باید رعایت گردد. همچنین عایق کفها نیز در صورت اجرا، باید با عایق دیوارها پیوستگی داشته باشد.

بهتر است ازاره ساختمان در نما تا تراز لایه نم‌بند دیوار، سنگی باشد تا در صورت نم‌زدگی، آثار آن بر روی نما ظاهر نشود. بندکشی درز محاذی لایه نم‌بند باعث ایجاد پلی برای نفوذ رطوبت از قسمت مرطوب زیر لایه نم‌بند به بالای دیوار می‌شود، از اینرو از بندکشی این قسمت باید خودداری شود، همچنین برای جلوگیری از نفوذ رطوبت باید از تجمع برف و نخاله‌های ساختمان و نظایر آن در پای دیوار جلوگیری نمود.

مصالح مورد مصرف در لایه نم‌بند عبارتند از فلزات شامل سرب، مس و ورق فولاد گالوانیزه و مواد قیری و قطرانی و مواد پلاستیکی.
فلزات دارای این مزیت هستند که بار وارده را به خوبی تحمل می‌کنند، ولی بهتر است برای جلوگیری از فساد و خوردگی، آنها را قیراندود نمود. ضخامت ورقه‌های فلزی حدود 1 تا 2 میلیمتر انتخاب می‌شود و اتصال آنها به صورت چند پیچه یا لحیم و جوش انجام می‌گیرد.

مواد قیری و قطرانی به تنهایی برای نم‌بندی دیوارها چندان مناسب نیستند و بهتر است آنها را به همراه منسوجاتی مانند گونی کنفی و مواد پلاستیکی، مقوا، نمدها و نظایر آن مصرف نمود تا لایه نم‌بند بتواند در برابر نشستهای جزئی ساختمانی مقاومت کند. آسفالت ماستیک تا حدودی نم‌بند است، ولی در برابر حرکات جزئی اجزای ساختمانی ترک می‌خورد و از محل ترکها رطوبت به بالای دیوار نفوذ می‌کند. اجرای قیرگونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود، همانند عایقکاری کف و بام صورت می‌گیرد.

مصرف مواد پلاستیکی برای نم‌بندی شالوده همانند نم‌بندی کف است که قبلاً توضیح داده شد، ولی این مواد بهتر است در مکانهای کم بارش و خشک به مصرف برسند. مصرف ملاتی از ماسه کوارتزی و رزین اپوکسی به ضخامت 6 میلیمتر نیز در پی‌ها می‌تواند مؤثر واقع شود. دیوارهایی که تحت اثر بارهای افقی قرار می‌گیرند، باید دارای عایقکاری پله‌ای باشند تا از لغزش آنها جلوگیری شود.

عایقکاری رطوبتی دیوار زیرزمین

عایقکاری دیوار زیرزمین باید همانند عایقکاری شالوده ساختمان و به صورت یکپارچه و همراه با آن، انجام شود. چنانچه فاصله زمانی بین اجرای عایق افقی و قائم و دیوارها پیش بیاید، باید به منظور یکپارچه کردن عایق تدابیر لازم اتخاذ گردد.
معمول‌ترین عایقکاری برای دیوار زیرزمینها استفاده از قیر و گونی یا قیر و مشمع یا گونی یا مقوای قیراندود است که باید مانند عایق بام اجرا شود. ترتیب عایقکاری قائم، باید از بالا به پایین باشد و لایه‌های گونی طوری روی هم قرار گیرند که رطوبت نتواند از زمین به داخل دیوار زیرزمین نفوذ کند.

دو روش برای عایقکاری دیوار زیرزمین متداول است:

روش اول در مواقعی به کار گرفته می‌شود که عمق زیرزمین، کم و خطر ریزش خاک اطراف زیرزمین وجود نداشته باشد، در این روش ابتدا تیغه محافظ عایق اجرا شده و روی آن ملات ماسه سیمان و عایق قائم، انجام و سپس دیوار اصلی زیرزمین ساخته می‌شود.

در روش دوم که مخصوص زمینهای ریزشی و عمقهای زیاد است، ابتدا عایق افقی زیر دیوار زیرزمین را اجرا می‌کنند و پس از دیوارسازی، پشت آن را با ملات ماسه سیمان اندود نموده و بعد از عایقکاری اقدام به ساختن تیغه محافظ عایق می‌کنند.

در هر دو روش در تمام مراحل باید سعی شود پیش‌بینیهای لازم برای پیوستگی عایق در قسمتهای افقی و قائم صورت گیرد. محل عبور لوله‌ها و دودکش و سایر مجاری، باید قبلاً در دیوار زیرزمین پیش‌بینی شود، به قسمی که عایق پس از اجرا پاره یا زخمی نشود. لوله‌های آب گرم و شوفاژ و دودکش، نباید مستقیماً در تماس با عایق قیری قرار گیرند، زیرا ممکن است آن را ذوب کرده و کیفیت آن دچار اشکال گردد.

عایقکاری کف آشپزخانه، سرویسهای بهداشتی و فضاهای مشابه

در مکانهایی که احتمال ریزش آب در کف و قسمت پایین دیوارها وجود داشته باشد عایقکاری کف و پای دیوار امری ضروری است. معمول‌ترین عایق که در این موارد به کار می‌رود، قیر و گونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود است که به ذکر آنها اکتفا می‌شود.
نحوه عایقکاری عیناً همانند عایقکاری بام است با این تفاوت که عایقکاری قائم پای دیوارها در این مکانها تا 15 سانتیمتر بالاتر از بالاترین نقطه‌ای که امکان ریزش آب و تجمع آن وجود دارد (مانند لبه وان و زیر دوش) ضروریست. نظر به اینکه تغییرات درجه حرارت در داخل ساختمان از بام آن کمتر است، لذا مصرف قیر 100/15 در استاندارد 211 ایران مرجح شمرده شده است.
در محل کف‌شور آشپزخانه و حمام و محل نصب کاسه توالت باید دقت شود که لایه‌های عایق تا داخل لوله فاضلاب امتداد یابد و سپس نسبت به نصب لوازم بهداشتی اقدام گردد. محل کاسه توالت را ابتدا باید با ماسه نرم و کم سیمان اندود کرد و با فشار دادن کاسه توالت بر روی آن سطح ملات را به شکل کاسه توالت درآورد و روی آن را با ماسه سیمان لیسه‌ای اندود نمود

پس از خشک شدن اندود عایقکاری کف انجام خواهد شد.

لازم به یادآوری است که شیب‌بندی کف حمام، آشپزخانه، توالت و فضاهای مشابه به سمت کف‌شور و کاسه توالت به منظور تخلیه آبهایی که احتمالاً در کف جاری می‌شود، امری ضروری است.

عایقکاری رطوبتی سایر قسمتهای ساختمان

الف:  عایقکاری کف پنجره‌ها، درپوش دست‌انداز بام، دودکشها، کف پنجره، درپوش دست‌انداز بام و دیوار حیاط

چنانچه در طول کوتاه و به صورت یکپارچه با سنگ، بتن و نظایر آن اجرا شود، معمولاً مشکلی را به وجود نخواهد آورد، ولی در طولهای زیاد که این مصالح نیاز به درز انبساط و انقباض دارند آب از محل درزها نفوذ کرده و علاوه بر یخ زدن مصالح بالای دیوار و خرابی آنها، سبب زشتی و آلودگی نماسازی نیز می‌شود، از این رو برای جلوگیری از خطرات ناشی از یخزدگی و حفظ زیبایی در این قسمتها، زیر درپوشهای درزدار یا روی آنها باید عایقکاری شود.

چنانچه بخواهیم زیر درپوشها را عایق کنیم، اجرای یک لایه قیر و گونی به روشی که در عایقکاری بام توضیح داده شد، کافیست. برای عایقکاری روی درپوشها بهترین مصالح، فلزاتی مانند مس و فولاد گالوانیزه هستند و بدیهی است در محل درز باید چند پیچه یا لحیم یا جوشکاری شوند. فلزاتی که برای این منظور به کار می‌روند، باید در انتها خمکاری یا فتیله شوند و به صورت آبچکان در آیند تا آب به راحتی از روی آنها تخلیه شود، بدون اینکه بر روی دیوار ترشح نماید.

ب:   عایقکاری کف و بدنه استخرها و منابع آب

عایقکاری کف و بدنه استخرها به منظور جلوگیری از گریز آب و هدر رفتن آن انجام می‌شود و در مواقعی لازم است که ارتفاع و در نتیجه فشار آب زیاد باشد. عایقکاری استخرها و منابع آب، بیشتر با مواد قیری، ندرتاً با فلزات و بعضی مواقع با رزینهای پلیمری نظیر رزین اپوکسی انجام می‌گیرد. روش عایقکاری همانند دیوار زیرزمین و بام می‌باشد. رنگ‌آمیزی بدنه استخر با رنگ ضد آب به عنوان یک اقدام اضافی و احتیاطی مفید است.

پ:   عایقکاری کف پارکینگ در طبقات

چنانچه کف پارکینگ در طبقات شسته می‌شود، در این صورت عایقکاری آن الزامی است. روش عایقکاری همانند سایر کفها است، فقط باید توجه داشت که لایه‌های عایق در کف پارکینگها زیر فشار بیشتری قرار می‌گیرد و از این رو تعداد لایه‌های بیشتری برای عایقکاری لازم است.

ت:   عایقکاری نماها

دیوارهای ساختمان که در معرض بوران قرار می‌گیرند، پس از مدتی از سمت داخل ساختمان خیس می‌شوند. از این رو در مناطق بوران‌خیز علاوه بر اتخاذ تدابیری نظیر پیش‌بینی ایوان و پیش‌آمدگی در سمت وزش باد باید قسمتهایی از دیوار را که در معرض بوران قرار می‌گیرند، عایقکاری کرد. چنانچه میزان بارندگی کم یا مدت آن کوتاه باشد می‌توان با افزودن قدری آهک در ملات اندود سیمانی نما، آن را تا حدود زیادی آب‌بندی کرد.

در موارد شدیدتر مصرف مواد آب‌بند کننده بتن در ملات اندود، مصرف ملاتهای پلیمری از قبیل ملاتهای آب بند مانند ملات MCM و یا عایق رطوبتی MCI (بدون سیمان یا به همراه سیمان) و بالاخره اجرای رنگهای ضد آب بر روی نما مفید است و می‌تواند مؤثر واقع شود.

از محصولاتی که جهت آب بندی نما توصیه میشود عایق نمای NANOPROOF 328 است.
در بعضی کشورهای صنعتی از قطعات چوب و سایر مصالح همانند آنچه که در سقفها مرسوم است، برای نماپوش(Siding) استفاده می‌شود.

ث:   عایقکاری درزهای انبساط در بام، نما و کف طبقات

درزهای انبساط باید مطابق نقشه‌های جزئیات اجرا شده و در محل بام، نماهای بوران‌گیر و کف طبقاتی که امکان شستشو یا جریان آب در آنها وجود دارد، کاملاً درزبندی و عایق شوند. عایقکاری رطوبتی درزهای انبساط در بام و کف طبقات با ورقه‌های مسی یا فولادی گالوانیزه و در مواردی با موادی نظیر انواع ماستیک و لاستیک انجام می‌گیرد. بهترین مصالح برای عایقکاری درزهای نما، ماستیک یا نوارهای لاستیکی است و چنانچه روی آنها با مصالح فلزی پوشانده شود، اطمینان بیشتری برای عدم نفوذ آب به وجود می‌آید.

منبع:  نشریه 55  مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمانی

 

 

By | ۱۳۹۶-۸-۱۲ ۱۲:۴۳:۴۲ +۰۳:۳۰ آذر ۲۱ام, ۱۳۹۵|آب بندی پشت بام, آب بندی سرویس بهداشتی, مقالات فنی|0 Comments